داستان‌گویی، یک ترفند ادبی نیست؛ یک سازوکار عصبی است

Butler, A. J., & James, K. H. (2013). Active learning of novel sound-producing objects: Motor reactivation and enhancement of visuo-motor connectivity. Journal of Cognitive Neuroscience, 25(2), 203–218.

https://doi.org/10.1162/jocn_a_00284
______________________

Excerpt

وقتی داستان می‌گوییم،
الگوی فعالیت مغزیِ گوینده و شنونده به‌هم نزدیک می‌شود؛
یعنی داستان‌گویی یک سازوکار عصبی عمیق برای انتقال تجربه و ساختن همدلی است، نه فقط هنرنمایی لفظی.


یادداشت نویسنده

«ابردارایی‌های عصبی» مفاهیمی را معرفی می‌کند که شاید پیش از این حتی نامشان را نشنیده باشید — اما پس از آشنایی، به بخشی جدایی‌ناپذیر از شیوهٔ فکر کردن شما تبدیل می‌شوند.

محمد خوانساری