::
در سال ۲۰۱۹، تیم پروفسور ژائو (Zhao et al., 2019) با استفاده از اوپتوژنتیک توانستند یک «ریتم آوازی جدید» را مستقیماً در مغز یک پرنده بسازند؛ بهطوریکه پرنده همان الگو را مانند یک خاطرهی آموختهشده بازتولید میکرد. این نتایج شگفتانگیز که در مجلهی Science منتشر شد، یک پیام مهم داشت:
حافظه یک مخزن نیست؛ یک ساختار فیزیکی قابلمشاهده و قابلتغییر در مغز است.
یعنی هر بار که شما مهارتی یاد میگیرید یا یک مفهوم پیچیده را میفهمید، در مغزتان واقعاً یک شبکهی عصبی جدید ساخته میشود.
یک شبکهی پایدار حافظه = یک «دارایی عصبی» واقعی در مغز شما.
در پروژه «ابرداراییهای عصبی»، ما دقیقاً روی همین نقطه تمرکز کردهایم:
اینکه چطور میتوانیم عمداً و قابلکنترل چنین شبکههای حافظهای پایدار بسازیم؛
برای موضوعاتی که معمولاً سخت، حجیم یا در هم تنیدهاند:
از حل مسائل ریاضی در جلسهی آزمون گرفته تا یادگیری مفاهیم سنگین زیستشناسی.
این پروژه بر پایهی بیش از ۲۰۰ پژوهش معتبر بینالمللی از لابراتوارهای پیشروی عصبشناسی طراحی شده است؛ پژوهشهایی که با fMRI و EEG و روشهای دقیق آزمایشگاهی، مکانیزم ایجاد حافظه را قدمبهقدم مشخص کردهاند.
در این وبینار مقدمه، قرار است به زبان ساده و کاربردی با همین کشفیات آشنا شوید و ببینید چگونه میتوانید «داراییهای عصبی» اختصاصی خودتان را بسازید.
این وبینار به زودی برگزار میشود